Χάρης Ζαγουρής: “Όταν ο Δήμαρχος δεν μπορεί να ενώσει ούτε για μια… πίτα!”

Φαίνεται πως ο Δήμαρχος αποφάσισε να εισαγάγει μια μικρή «καινοτομία» στη φετινή κοπή πίτας. Εκτός από το φλουρί, υπήρχε και ο «τυχερός» της μη πρόσκλησης.

Και αυτός είμαι εγώ.

Σε προσωπική επικοινωνία που είχα με το γραφείο της Προέδρου του Δημοτικού Συμβουλίου, μου μεταφέρθηκε ότι δεν είμαι καλεσμένος, καθώς και η εξής, πραγματικά απερίγραπτη, φράση του Δημάρχου: «Εγώ πληρώνω και καλώ όποιον θέλω».

Η επιλογή αυτή δεν συνιστά απλώς μια προσωπική αγένεια. Συνιστά μια μικροπολιτική και διχαστική πρακτική, η οποία δεν αρμόζει σε έναν Δήμαρχο που οφείλει να εκπροσωπεί το σύνολο της τοπικής κοινωνίας.

Ο Δήμος δεν αποτελεί προσωπικό χώρο κανενός.

Ανήκει στους δημότες και στους θεσμούς που τους εκπροσωπούν. Οι εκδηλώσεις των εργαζομένων του Δήμου δεν είναι προσωπικές ή παραταξιακές συγκεντρώσεις. Ανήκουν σε ολόκληρη την αυτοδιοικητική κοινότητα και οφείλουν να χαρακτηρίζονται από τον ελάχιστο απαιτούμενο σεβασμό, ισοτιμία και θεσμική σοβαρότητα.

Όταν ένας Δήμαρχος δεν μπορεί να ενώσει ούτε για μια απλή κοπή πίτας, τότε εύλογα γεννώνται ερωτήματα για το πώς αντιλαμβάνεται τον ρόλο του και τη λειτουργία του Δήμου.

Ο αποκλεισμός δεν με αφορά προσωπικά.

Εκθέτει, όμως, εκείνον που τον επιλέγει.

Εύχομαι το φλουρί που θα τοποθετήσει ο κ. Δήμαρχος να μην είναι «σημαδεμένο» για «ημετέρους» ή, ακόμη χειρότερα, να καταλήξει σε εκείνον που το «πληρώνει», όπως ο ίδιος ανέφερε.

Εύχομαι να πέσει σε κάποιον εργαζόμενο του Δήμου, γιατί αυτοί το αξίζουν περισσότερο από όλους.

Όσο για εμένα, θα συνεχίσω να υπηρετώ τους δημότες της Λαυρεωτικής, με ή χωρίς προσκλήσεις.

Καλή χρονιά σε όλους τους εργαζομένους του Δήμου.

Θα είμαστε πάντα μαζί, με ενότητα και με σεβασμό στις απόψεις τους, στον αγώνα τους και στις διαφωνίες τους, χωρίς «σημαδεμένες πίτες», μεταφορικά και κυριολεκτικά.